



AGRISTREN PLUS
اگریسترن پلاس LIDA یک محرک زیستی ضدتنش حاوی ۳۵٪ گلیسین بتائین، ۶٪ آمینواسید آزاد و ۲۵٪ کربن آلی است. این محصول با تنظیم فشار اسمزی و حفظ آب سلولی به تحمل بهتر گرما، خشکی، شوری و بازیابی پس از تنش کمک میکند. اگریسترن برای سبزی و صیفی، انگور، مرکبات و درختان میوه قابل استفاده است و در دوره رسیدگی میتواند به کاهش ریسک ترک میوه نیز کمک کند. زمان و مقدار مصرف بر اساس محصول و نوع تنش تنظیم میشود.
۴٬۴۰۰٬۰۰۰ تومان
برای دریافت مشاوره پیش از خرید، با کارشناسان ما تماس بگیرید.
AGRISTREN PLUS | LIDA Plant Research – Spain | 500 ml
اگریسترن پلاس (AGRISTREN PLUS) یک محرک زیستی مایع و تخصصی ضدتنش است که با ۳۵٪ گلیسین بتائین، ۶٪ آمینواسید آزاد، ۲۵٪ کربن آلی و ۶٫۵٪ نیتروژن کل برای حفظ تعادل آب سلولی، کاهش افت رشد در شرایط نامساعد و بازیابی سریعتر گیاه طراحی شده است.
جایگاه اصلی این محصول در برنامه تغذیه، پیشگیری و مدیریت تنشهای غیرزنده مانند گرما، خشکی، شوری و نوسان شدید رطوبت است. اگریسترن به گیاه کمک میکند تورژسانس سلولی و پایداری غشاها و پروتئینها را بهتر حفظ کند و پس از پایان تنش سریعتر به رشد طبیعی برگردد.
اگر هدف اصلی شما انتخاب یک محرک زیستی برای تنشهای محیطی است، در کنار اگریسترن میتوانید کود ضد تنش اگری فول و دسته کودهای آمینواسید ضدتنش را نیز مقایسه کنید.
مشخصه | توضیحات |
نام محصول | AGRISTREN PLUS – اگریسترن پلاس |
نوع محصول | محرک زیستی ضدتنش و تنظیمکننده اسمزی سلول |
برند / سازنده | LIDA Plant Research S.L. |
کشور سازنده | اسپانیا |
بستهبندی | ۵۰۰ میلیلیتر |
شماره ثبت ماده کودی | ۰۵۳۳۵ |
ترکیبات شاخص | ۳۵٪ گلیسین بتائین، ۶٪ آمینواسید آزاد، ۲۵٪ کربن آلی، ۶٫۵٪ نیتروژن کل |
روش مصرف اصلی | محلولپاشی در طول فصل رشد و در پنجرههای تنش یا حساسیت محصول |
هدف اصلی | تحمل گرما، خشکی و شوری، بازیابی پس از تنش، پایداری رشد و کمک به کاهش ترک میوه |
| نکته کاربردی |
| اگریسترن پلاس زمانی بیشترین ارزش را دارد که قبل از تنش قابل پیشبینی یا در ابتدای دوره تنش مصرف شود. در تنش شدید و طولانی، ابتدا آب، ریشه، شوری و شرایط محیطی را اصلاح کنید؛ محرک زیستی جای مدیریت پایه را نمیگیرد. |
اگریسترن پلاس یک بیواستیمولانت اسمومحافظ است. گلیسین بتائین بالای فرمول به سلول کمک میکند در شرایط کمآبی، شوری یا گرما آب و ساختار طبیعی خود را بهتر حفظ کند؛ آمینواسیدها و کربن آلی نیز نقش پشتیبان در متابولیسم و بازیابی دارند.
وقتی گیاه تحت تنش قرار میگیرد، یکی از نخستین مشکلات کاهش پتانسیل آب، افت تورژسانس، بستهشدن روزنهها و کندشدن فتوسنتز است. اگر تنش ادامه پیدا کند، غشاها و پروتئینها آسیب میبینند و رشد متوقف میشود. اگریسترن برای کاهش همین افت فیزیولوژیک طراحی شده است.
هدف مصرف این محصول این نیست که گیاه را به رشد غیرطبیعی وادار کند؛ هدف حفظ عملکرد طبیعی سلول در شرایطی است که محیط اجازه فعالیت کامل نمیدهد. به همین دلیل، در روزهای گرم، شوری بالا، فاصله طولانی آبیاری یا بعد از آسیب قابلبازیابی، نقش آن واضحتر میشود.
خیر. این محصول برای تأمین کامل نیتروژن، فسفر و پتاسیم ساخته نشده است. نیتروژن موجود بخشی از فرمول ضدتنش است، اما اگر گیاه در مرحله رشد به عناصر اصلی یا ریزمغذی مشخص نیاز دارد، منبع تخصصی آن عنصر باید جداگانه در برنامه دیده شود.
برای مقایسه با یک آمینواسید غلیظ که تمرکز بیشتری بر تأمین آمینواسید آزاد دارد، کود آمینو اسید لیفورس را ببینید.
گلیسین بتائین یک اسمولیت سازگار است؛ یعنی در سلول تجمع پیدا میکند بدون آنکه در غلظت مناسب عملکرد طبیعی آنزیمها را مختل کند. مهمترین نقش آن کمک به تنظیم فشار اسمزی، حفظ آب سلولی و پایداری غشاها و پروتئینها در شرایط تنش است.
در گرما و خشکی، آب از بافت سریعتر خارج میشود و سلول بخشی از تورژسانس خود را از دست میدهد. گلیسین بتائین به حفظ آب و ساختارهای سلولی کمک میکند؛ در شوری نیز فشار اسمزی بیرون سلول بالا میرود و این ترکیب میتواند بخشی از پاسخ سازگاری گیاه را پشتیبانی کند.
این نقش با «آبیاری کردن گیاه» فرق دارد. اگریسترن آب تولید نمیکند و نمک را از خاک حذف نمیکند؛ بلکه کمک میکند گیاه با آب موجود بهتر کار کند و افت عملکرد ناشی از تنش کمتر شود. به همین دلیل اصلاح آبیاری و شوری همیشه مقدم بر افزایش دوز محرک زیستی است.
وقتی گیاه در تنش است، روزنهها بستهتر میشوند و سیستم فتوسنتزی تحت فشار قرار میگیرد. حفظ بهتر غشاها و پروتئینهای فتوسنتزی میتواند به تداوم نسبی فتوسنتز کمک کند. نتیجه عملی این است که گیاه کمتر از رشد بازمیماند و بعد از تنش سریعتر به فعالیت عادی برمیگردد.
در میوههای مستعد ترک، تعادل آب داخل و خارج سلولهای پوست اهمیت زیادی دارد. نوسان شدید رطوبت میتواند فشار داخلی میوه را افزایش دهد. حفظ تعادل آب سلولی و مقاومت دیواره، یکی از مسیرهایی است که اگریسترن از طریق آن میتواند به کاهش ریسک ترک کمک کند.
آمینواسیدهای آزاد برای ساخت پروتئینها و بسیاری از ترکیبات متابولیکی مورد استفاده قرار میگیرند. در دوره تنش، گیاه انرژی زیادی برای بازسازی پروتئینها و تنظیم متابولیسم مصرف میکند؛ دریافت آمینواسید آماده میتواند بخشی از فشار متابولیکی را کاهش دهد.
این موضوع به معنی آن نیست که آمینواسید بهتنهایی همه آسیبها را ترمیم میکند. اگر ریشه از بین رفته، برگ سوخته یا بافت در اثر یخبندان مرده باشد، محرک زیستی نمیتواند بافت مرده را احیا کند. اثر اصلی روی بافت زندهای است که توان بازیابی دارد.
نیتروژن این فرمول برای پشتیبانی از فعالیت متابولیکی مفید است، اما مقدار و ماهیت آن محصول را به یک کود ازته سنگین تبدیل نمیکند. در گیاهانی که ازت زیادی دریافت کردهاند، مصرف اگریسترن نباید جای اصلاح برنامه نیتروژن را بگیرد.
کربن آلی بخشی از زمینه آلی فرمول است و با ماهیت بیواستیمولانت محصول همخوانی دارد. این بخش در محلولپاشی بیشتر نقش فرمولاسیونی و متابولیکی دارد و نباید با افزایش ماده آلی خاک اشتباه گرفته شود؛ اگریسترن جای کمپوست یا اصلاحکننده خاک نیست.
| نکته کاربردی |
| اگر هدف شما «ضدتنش سریع» است، وجود ۳۵٪ گلیسین بتائین مهمتر از عدد آمینواسید است. اگر هدف اصلی تأمین آمینواسید آزاد بالا باشد، یک محصول تخصصی آمینواسید انتخاب متفاوتی است. |
این محصول فشار اسمزی سلول را متعادلتر میکند، آب سلولی را بهتر حفظ میکند، از غشاها و پروتئینها پشتیبانی میکند و به گیاه اجازه میدهد در شرایط نامساعد افت رشد کمتری داشته باشد و پس از تنش سریعتر بازیابی شود.
در خشکی واقعی، گیاه به آب نیاز دارد؛ در شوری بالا، زهکشی و آبشویی لازم است؛ در گرما، مدیریت آبیاری و سایهانداز اهمیت دارد؛ و در یخبندان شدید، هیچ محلولپاشی تضمین نمیکند بافت یخزده سالم بماند. اگریسترن یک ابزار حمایتی است که باید کنار مدیریت اصلی قرار گیرد.
برای مقایسه یک ضدتنش با مکانیسم متفاوت، اگری فول نیز گزینه مناسبی برای بررسی است.
گرمای شدید و کمبود آب معمولاً همزمان چند مشکل ایجاد میکنند: افزایش تبخیر، بستهشدن روزنهها، افت فتوسنتز، کاهش انتقال مواد غذایی و افزایش آسیب اکسیداتیو. اگر این وضعیت در گلدهی، تشکیل میوه یا رشد سریع رخ دهد، افت محصول میتواند جدی باشد.
در چنین شرایطی، اگریسترن بهعنوان اسمومحافظ کمک میکند سلول آب و ساختار خود را بهتر حفظ کند. بهترین رویکرد، مصرف پیشگیرانه قبل از موج گرما یا در ابتدای تنش است، نه زمانی که گیاه چند روز کاملاً پژمرده و آسیبدیده مانده است.
اگر تنش قابل پیشبینی است، مصرف پیش از آن منطقیتر است چون گیاه فرصت دارد فرمول را جذب کند و با وضعیت بهتری وارد دوره سخت شود. پس از تنش نیز یک نوبت میتواند برای بازیابی بافت زنده مفید باشد. در تنش طولانی، تصمیم درباره تکرار باید با وضعیت واقعی گیاه انجام شود.
خیر. اگریسترن کارایی فیزیولوژیک گیاه را حمایت میکند، اما کمبود واقعی آب را جبران نمیکند. اگر رطوبت خاک از حد بحرانی پایینتر رفته باشد، اولویت با تأمین آب و جلوگیری از آسیب ریشه است.
در باغهایی که برنامه فصل باید با موج گرما هماهنگ شود، استفاده از برنامههای کوددهی رویششاپ کمک میکند ضدتنش در جای درست برنامه قرار گیرد.
شوری باعث میشود جذب آب برای ریشه دشوارتر شود؛ حتی وقتی خاک ظاهراً مرطوب است، پتانسیل اسمزی پایین میآید و سلول برای حفظ آب تحت فشار قرار میگیرد. نتیجه میتواند رشد کندتر، برگ کوچکتر، کاهش فتوسنتز و افت کیفیت میوه باشد.
گلیسین بتائین بهعنوان اسمولیت سازگار میتواند بخشی از پاسخ گیاه به این فشار را تقویت کند. با این حال، اگریسترن نمک را از خاک حذف نمیکند و EC آب یا خاک را پایین نمیآورد. اگر شوری شدید است، مدیریت آبشویی، زهکشی و انتخاب کودهای کمنمک ضروری است.
نه بهصورت روتین و بدون ارزیابی. اگر گیاه تحت تنش شوری فعال است و هنوز ریشه و برگ قابلیت جذب دارند، مصرف میتواند مفید باشد. اما اگر شوری به ریشه آسیب جدی زده، ابتدا باید مشکل محیط ریشه کنترل شود تا محلولپاشی بتواند نقش مکمل داشته باشد.
وقتی تورژسانس و فتوسنتز بهتر حفظ شوند، جریان مواد و استفاده از عناصر غذایی نیز میتواند بهتر ادامه پیدا کند. این اثر به معنی «باز کردن همه عناصر قفلشده» نیست؛ کمبود واقعی آهن، روی، پتاسیم یا سایر عناصر همچنان باید با منبع مناسب اصلاح شود.
برای درختان دانهدار و هستهدار، برنامه محصول دو نوبت در دوره خطر سرما پیشنهاد میکند: یک نوبت حدود ۲۴ ساعت قبل از خطر و نوبت دوم پس از عبور از تنش، با هدف کمک به بازیابی گیاه. این زمانبندی نشان میدهد نقش اصلی محصول «آمادهسازی و ریکاوری» است.
خیر. هیچ محرک زیستی نباید بهعنوان ضدیخ قطعی معرفی شود. اگریسترن میتواند وضعیت اسمزی و پایداری سلول را بهتر کند و شدت افت فیزیولوژیک را کاهش دهد، اما در یخبندان شدید یا طولانی، حفاظت فیزیکی و مدیریت باغ همچنان تعیینکنندهاند.
پس از رفع خطر و زمانی که بافت قابلبازیابی است، نوبت دوم میتواند برای حمایت از ترمیم و بازگشت رشد استفاده شود. روی بافت کاملاً سیاهشده یا مرده انتظار بازسازی نداشته باشید؛ ابتدا شدت خسارت و سلامت جوانه و پوست شاخه بررسی شود.
در باغات چندمحصولی که هر درخت مرحله متفاوتی دارد، برنامه کوددهی باغات و مقالات برنامهای رویششاپ برای انتخاب زمان دقیق کمک میکند.
| هشدار سرما |
| اگریسترن را «بیمه یخبندان» معرفی نکنید. نتیجه به شدت و مدت سرما، مرحله فنولوژیک، رقم، رطوبت بافت و سلامت اولیه گیاه وابسته است. هدف محصول افزایش آمادگی و بازیابی است، نه ایجاد مقاومت نامحدود. |
ترک میوه زمانی رخ میدهد که رشد و فشار داخلی میوه از ظرفیت کشش و مقاومت پوست جلو بزند. بارندگی یا آبیاری سنگین بعد از یک دوره خشکی، رطوبت بالا نزدیک برداشت، رقم حساس و افزایش مواد محلول میوه از عوامل مهم هستند.
اگریسترن با تنظیم بهتر آب سلولی و کمک به استحکام دیواره میتواند ریسک ترک را کاهش دهد، بهخصوص اگر قبل از شروع ترک گسترده وارد برنامه شود. پنجره مهم مصرف برای این هدف، شروع تغییر رنگ میوه و یک نوبت دیگر در مرحله بعدی رسیدگی است.
از نظر مکانیسم فیزیولوژیک، محصول برای میوههایی که ترک ناشی از نوسان آب و فشار اسمزی دارند قابل بررسی است. با این حال، ترک انار، گیلاس و انگور فقط تغذیهای نیست و آبیاری، بارندگی، رقم و بار میوه نقش اصلی دارند. برنامه ضدترک باید چندجزئی باشد.
برای انار، مدیریت آب و رشد میوه را در برنامه کوددهی انار ببینید؛ این مقاله نشان میدهد چرا کود بهتنهایی ترک را متوقف نمیکند.
در برنامه این محصول، نوبت اول در آغاز تغییر رنگ و نوبت دوم در مرحله بعدی رسیدگی انجام میشود. برای همین SKU، دوز عملی ۲ تا ۳ لیتر در هکتار در هر نوبت با ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ لیتر آب در نظر گرفته میشود.
| نکته کاربردی ترک |
| اگر باغ سابقه ترک دارد، منتظر اولین ترکهای عمیق نمانید. آبیاری را یکنواخت کنید و برنامه اگریسترن را در آغاز تغییر رنگ شروع کنید. نقش محصول پیشگیرانه است؛ ترک بازشده با محلولپاشی بسته نمیشود. |
برای گوجهفرنگی، فلفل، کدو، بادمجان، توتفرنگی، هندوانه و خربزه، غلظت عمومی محلولپاشی ۱۵۰ تا ۲۰۰ سیسی در ۱۰۰ لیتر آب است. شروع مصرف از ابتدای گلدهی و ادامه در دوره تشکیل و رشد میوه انجام میشود.
در گلخانه یا فضای باز، تنش گرما و شوری میتواند گلدهی، تشکیل میوه و رشد را مختل کند. اگریسترن در این محصولات بیشتر برای حفظ رشد و تعادل آب سلولی مفید است. اگر EC بالا یا پوسیدگی ریشه وجود دارد، اصلاح بستر و آبیاری مقدم است.
در این گروه، گرمای ناگهانی و کمبود آب میتواند رشد میوه و سطح برگ را تحت فشار قرار دهد. مصرف در شروع گلدهی و ادامه دوره تشکیل میوه، زمانی منطقی است که گیاه هنوز فعال و قابل جذب باشد.
برای سیبزمینی سه نوبت با فاصله ۱۵ تا ۲۰ روز پیشنهاد میشود و نوبت اول پیش از گلدهی انجام میشود. هدف اصلی حفظ رشد و فعالیت متابولیکی در دورهای است که تنش میتواند روی تشکیل و رشد غده اثر بگذارد.
سه نوبت با فاصله ۱۵ تا ۲۰ روز از مرحله ۳ تا ۴ برگی قابل استفاده است. در سبزیهای برگی، محلولپاشی باید در ساعات خنک انجام شود و از غلظت بالا روی برگ داغ پرهیز شود.
سه نوبت مصرف در طول چرخه کشت از شروع تشکیل جوانه گل توصیه میشود. در این مرحله، حفظ رشد یکنواخت اهمیت دارد و تنش گرما، شوری یا کمآبی میتواند کیفیت هد را کاهش دهد.
دوز محلولپاشی در انگور ۲۰۰ تا ۳۰۰ سیسی در ۱۰۰ لیتر آب است. سه پنجره مصرف عملی عبارتاند از گلدهی، بستهشدن خوشه و یک نوبت پیش از برداشت. این زمانها هم دوره رشد فعال و هم دوره افزایش حساسیت حبه به نوسان آب را پوشش میدهند.
در تاکستانهای مستعد ترک، نوبتهای نزدیک رسیدگی باید با مدیریت آبیاری و بارندگی هماهنگ شوند. اگر هدف فقط کاهش ترک در دوره رنگگیری است، برنامه اختصاصی ضدترک صفحه قبل اولویت دارد.
برای مرکبات ۲۰۰ سیسی در ۱۰۰ لیتر آب پیشنهاد میشود. شروع برنامه پس از ریزش فیزیولوژیک میوه و تکرار هر ۱۵ روز در دوره رشد میوه، بهویژه در شرایط دمای بالا، کاربردی است.
برای هماهنگکردن اگریسترن با نیتروژن، پتاسیم و کلسیم در فصل، برنامه کوددهی مرکبات را ببینید.
دوز عمومی ۱۵۰ تا ۲۰۰ سیسی در ۱۰۰ لیتر آب است. در این گروه، مصرف در دوره خطر سرما برای آمادهسازی و بازیابی و در دوره رسیدگی برای کاهش ترک میتواند دو هدف کاملاً متفاوت داشته باشد؛ هر هدف باید زمانبندی جداگانه داشته باشد.
برای سیب، برنامه کوددهی باغ سیب کمک میکند ضدتنش با برنامه کلسیم و کیفیت میوه تداخل پیدا نکند.
مقادیر زیر بر اساس دستور مصرف همین بسته تنظیم شدهاند. در ردیفهایی که مقدار در هکتار مشخص نیست، دوز بر اساس حجم آب نوشته شده و از ساختن عدد هکتاری خودداری میشود.
محصول | زمان مصرف | محلول پاشی در ۱۰۰۰ لیتر آب / هکتار |
گوجه، فلفل، کدو، بادمجان، توتفرنگی، هندوانه، خربزه | شروع گلدهی، تشکیل و رشد میوه | ۱٫۵ تا ۲ لیتر |
سیبزمینی | ۳ نوبت با فاصله ۱۵ تا ۲۰ روز؛ نوبت اول پیش از گلدهی | ۱٫۵ تا ۲ لیتر |
کاهو و اسفناج | ۳ نوبت با فاصله ۱۵ تا ۲۰ روز از مرحله ۳ تا ۴ برگی | ۱٫۵ تا ۲ لیتر |
گلکلم و بروکلی | ۳ نوبت از شروع تشکیل جوانه گل | ۱٫۵ تا ۲ لیتر |
انگور و تاک | گلدهی، بستهشدن خوشه و پیش از برداشت | ۲ تا ۳ لیتر |
مرکبات | شروع پس از ریزش فیزیولوژیک؛ تکرار هر ۱۵ روز در گرمای دوره رشد میوه | ۲ لیتر |
درختان دانهدار و هستهدار | ۲۴ ساعت پیش از خطر سرما و یک نوبت پس از عبور تنش | ۱٫۵ تا ۲ لیتر |
برنامه اختصاصی کاهش ترک میوه | آغاز تغییر رنگ و یک نوبت در مرحله بعدی رسیدگی | ۲ تا ۳٫۷۵ لیتر با حجم آب ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ لیتر/هکتار |
| نکته کاربردی دوز |
| دوز برگی را با افزایش غلظت بهجای پوشش مناسب جبران نکنید. محلولپاشی ضدتنش زمانی مؤثرتر است که برگ فعال، گیاه آبدار و شرایط هوا مناسب باشد. در هوای بسیار گرم، برگ داغ یا پژمردگی شدید، مصرف را به زمان مناسبتر منتقل کنید. |
اگریسترن عمدتاً برای محلولپاشی طراحی شده و میتواند در طول چرخه کشت بر اساس هدف و شدت تنش استفاده شود. کیفیت پوشش و زمان مصرف از افزایش خودسرانه دوز مهمتر است.
از نظر دامنه کاربرد، بله؛ اما معنای آن مصرف در هر آبیاری یا هر هفته نیست. اگریسترن یک ابزار هدفمند است. پنجرههای تنش، شروع گلدهی، رشد میوه، سرمای پیشبینیشده یا دوره رسیدگی مستعد ترک، زمانهای منطقیتر مصرف هستند.
بهجای انتظار یک تغییر ظاهری ناگهانی، یکنواختی رشد، سرعت برگشت از پژمردگی، حفظ سطح برگ، کاهش توقف رشد و در میوهها درصد ترک یا افت کیفیت را بررسی کنید. پاسخ واقعی ضدتنش در مقایسه با شرایط محیطی و مدیریت مزرعه معنا پیدا میکند.
اگریسترن با بسیاری از محصولات کشاورزی قابلیت استفاده در برنامه مشترک دارد، اما سه گروه از اختلاطها برای این محصول نامناسباند: گوگرد، ترکیبات مسی و روغنهای معدنی. در این موارد، نوبت مصرف جداگانه انتخاب شود.
حتی برای سایر کودها و سموم نیز تست جار در حجم کم توصیه میشود. کیفیت آب، pH، EC و تعداد اجزای مخزن میتوانند رفتار محلول را تغییر دهند. مخزن شلوغ همیشه به معنی اثر بیشتر نیست.
| هشدار قرمز؛ اختلاط و مصرف |
| اگریسترن پلاس را با گوگرد، ترکیبات مسی یا روغنهای معدنی در یک مخزن مخلوط نکنید. در صورت نیاز به ترکیب با محصول دیگر، ابتدا آزمون سازگاری انجام شود. از مصرف بیشتر از دوز توصیهشده و محلولپاشی روی گیاه شدیداً تنشدیده یا در اوج گرما خودداری کنید. |
محصول از سرمای شدید زمستان دور نگه داشته شود، در دمای کمتر از حدود ۲۸ درجه سانتیگراد و دور از نور مستقیم خورشید انبار شود. نگهداری طولانی و شرایط دمایی نامناسب میتواند کیفیت فرمول را کاهش دهد.
نه بهصورت پیشفرض. اگر هدف اصلی ضدتنش است، اگریسترن میتواند جداگانه مصرف شود. کلسیم یا پتاسیم زمانی اضافه شوند که مرحله رشد یا مشکل واقعی گیاه به آنها نیاز داشته باشد. برای ترک میوه، آبیاری یکنواخت و برنامه کلسیم ممکن است در کنار اگریسترن اهمیت داشته باشند، ولی اختلاط در یک مخزن الزام نیست.
محصولات آمینواسیدی معمولاً بر تأمین مستقیم آمینواسید و کمک به متابولیسم و بازیابی تمرکز دارند. اگریسترن نیز آمینواسید دارد، اما ویژگی متمایز آن ۳۵٪ گلیسین بتائین است؛ بنابراین محور اصلی آن تنظیم اسمزی و حفظ آب سلولی در تنش است.
برای مقایسه با یک آمینواسید غلیظ، لیفورس را ببینید.
هر دو در گروه ضدتنش قرار میگیرند، اما فرمول و مکانیسم آنها یکسان نیست. اگریسترن بر گلیسین بتائین و تنظیم اسمزی تکیه دارد؛ اگری فول مسیرهای دیگری از پاسخ ضدتنش را هدف میگیرد. انتخاب باید بر اساس نوع تنش و برنامه قبلی مزرعه انجام شود.
صفحه کود ضد تنش اگری فول برای مقایسه مستقیم در دسترس است.
جلبک دریایی معمولاً محرک زیستی گستردهتری برای ریشه، رشد، گلدهی و تحمل تنش است. اگریسترن تخصصیتر و مستقیمتر روی اسمومحافظت کار میکند. در مزرعهای که هدف اصلی یک موج گرما یا خشکی مشخص است، اگریسترن انتخاب متمرکزتری است.
برای مقایسه با جلبک دریایی، بلک فورت را بررسی کنید.
برای انتخاب محصول بر اساس هدف واقعی مزرعه، از دسته کودهای رویششاپ و فروشگاه رویششاپ استفاده کنید.
برای ضدتنشها، فقط انتخاب محصول مهم نیست؛ زمان مصرف تعیین میکند گیاه چه مقدار از ظرفیت فرمول را استفاده کند. اگریسترن زمانی بیشترین کارایی را دارد که مصرف آن با روند واقعی تنش هماهنگ باشد. برنامه زیر یک چارچوب تصمیمگیری ساده برای مزرعه است و جای دوز اختصاصی هر محصول را نمیگیرد.
مرحله | وضعیت گیاه | هدف مصرف اگریسترن | اقدام مدیریتی همراه |
۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل تنش قابل پیشبینی | گیاه فعال و بدون پژمردگی شدید | آمادهسازی اسمزی، حفظ تورژسانس و کاهش افت اولیه | آبیاری کافی، حذف مخزنهای سنگین، مصرف در ساعات خنک |
شروع موج گرما یا شوری | افت جزئی رشد ولی بافت هنوز فعال | حفظ فتوسنتز و پایداری غشاها | کنترل EC، رطوبت ریشه و تهویه |
پس از تنش | برگ و جوانه زنده ولی رشد کند شده | کمک به بازیابی و بازگشت تدریجی رشد | بررسی ریشه، حذف بافت مرده در صورت نیاز و تغذیه سبک |
تنش شدید و ادامهدار | پژمردگی شدید یا ریشه آسیبدیده | محلولپاشی بهتنهایی اولویت ندارد | ابتدا آب، ریشه، شوری یا دمای محیط اصلاح شود |
در تنش قابل پیشبینی، سلول هنوز فعال است و فرصت جذب و استفاده از گلیسین بتائین را دارد. وقتی چند روز از تنش گذشته و غشا، ریشه یا برگ آسیب جدی دیدهاند، ظرفیت پاسخ گیاه کمتر میشود. به همین دلیل در موج گرما، سرمای پیشبینیشده یا دورههای آبیاری محدود، مصرف قبل از رسیدن گیاه به مرز خسارت منطقیتر است.
اگر گیاه هنوز بافت سبز و فعال دارد ولی رشد متوقف شده، یک نوبت پس از تنش میتواند به بازیابی کمک کند. تکرار بعدی فقط زمانی منطقی است که تنش ادامه داشته باشد یا پاسخ گیاه نشان دهد هنوز به حمایت نیاز دارد. مصرف روتین بدون ارزیابی، هزینه را بالا میبرد بدون اینکه الزاماً نتیجه بیشتری ایجاد کند.
| نکته کاربردی زمانبندی |
| اگریسترن را بر اساس تقویم هوا و مزرعه مصرف کنید، نه فقط تاریخ ثابت. اگر موج گرما، کاهش سهمیه آب، افزایش EC یا سرمای شبانه قابل پیشبینی است، پنجره پیشگیرانه ارزش بیشتری از مصرف پس از خسارت گسترده دارد. |
در گلخانه، گرما همراه با EC بالا میتواند باعث بستهشدن روزنهها، توقف رشد سرشاخه و ضعف گل و میوه شود. اگر ریشه سالم و آبیاری یکنواخت است، اگریسترن در ابتدای دوره گرما میتواند به حفظ وضعیت آب سلولی کمک کند. همزمان تهویه، سایهانداز و تنظیم EC باید اصلاح شوند.
اگر فاصله آبیاری بهدلیل محدودیت آب طولانی شده، محلولپاشی ضدتنش میتواند شدت افت رشد را کاهش دهد، اما نباید باعث شود برنامه آب نادیده گرفته شود. بهترین زمان، قبل از ورود درخت به پژمردگی شدید است. پس از آبیاری نیز باید از شوک آبی شدید و آبیاری سنگین ناگهانی پرهیز شود، مخصوصاً در میوههای مستعد ترک.
در شوری، اگریسترن به اسمومحافظت کمک میکند ولی منبع نمک را حذف نمیکند. اگر EC آب یا خاک بالا رفته، مقدار کودهای نمکی باید بازبینی شود و امکان آبشویی و زهکشی بررسی گردد. در چنین شرایطی، استفاده از ضدتنش بدون اصلاح ریشه فقط بخشی از مسئله را پوشش میدهد.
در درختان دانهدار و هستهدار، نوبت حدود ۲۴ ساعت قبل از خطر سرما برای آمادهسازی فیزیولوژیک در نظر گرفته میشود. اگر پس از سرما بافت زنده مانده، نوبت دوم برای ریکاوری قابل استفاده است. در سرمای شدید، روشهای حفاظتی باغ مانند مدیریت رطوبت خاک و روشهای فیزیکی همچنان اصل کار هستند.
اگر پس از مصرف نامناسب یک ترکیب، گیاه دچار توقف رشد خفیف شده ولی بافتها زندهاند، اگریسترن میتواند در برنامه بازیابی قرار گیرد. ابتدا باید منبع تنش متوقف شود و از تکرار همان مخزن یا افزودن چند محرک دیگر خودداری شود. در سوختگی شدید، انتظار بازسازی بافت نکروزه واقعبینانه نیست.
در این سناریو، آبیاری یکنواخت مهمترین اقدام است. اگریسترن در آغاز تغییر رنگ و نوبت بعدی رسیدگی میتواند به تعادل آب سلولی و مقاومت بافت کمک کند. برای انار و سیب، برنامه غذایی فصل را با برنامه کوددهی انار و برنامه کوددهی باغ سیب هماهنگ کنید تا ضدتنش جای برنامه کلسیم، پتاسیم و آب را نگیرد.
یک دوز ثابت برای همه شرایط، تصمیم حرفهای نیست. در اگریسترن، شدت تنش و مرحله رشد تعیین میکند که آیا مصرف لازم است، چه زمانی انجام شود و آیا تکرار نیاز دارد. جدول زیر برای تصمیمگیری مزرعهای طراحی شده و دوز نهایی همچنان باید در محدوده توصیه محصول باقی بماند.
شرایط مزرعه | اولویت مصرف | منطق تصمیم | نکته اجرایی |
تنش خفیف و کوتاهمدت | یک نوبت هدفمند | گیاه هنوز فعال است و پاسخ پیشگیرانه معمولاً کافی است | دوز معمول محصول و پوشش یکنواخت |
تنش متوسط و چندروزه | پیش از تنش + ارزیابی برای تکرار | فشار محیطی طولانیتر است و ممکن است بازیابی کندتر شود | بین نوبتها وضعیت برگ و رشد بررسی شود |
تنش شدید همراه پژمردگی یا ریشه ضعیف | اول مدیریت محیط، سپس ضدتنش | ظرفیت جذب و پاسخ گیاه محدود شده است | آبیاری، ریشه و شوری قبل از محلولپاشی اصلاح شوند |
گلدهی و تشکیل میوه | مصرف محافظهکارانه و دقیق | گل و میوه جوان به شوری مخزن و گرما حساساند | مخزن ساده، ساعات خنک و پرهیز از دوز بالا |
نزدیک رسیدگی و خطر ترک | دو نوبت هدفمند | تعادل آب پوست و رشد داخلی میوه اهمیت بیشتری دارد | آبیاری یکنواخت و کنترل بارندگی/رطوبت |
در محصول ضدتنش، سبزترشدن سریع برگ همیشه معیار اصلی نیست. ممکن است مهمترین اثر در حفظ رشد، کاهش پژمردگی، ثبات گل و میوه یا کاهش درصد ترک دیده شود. بنابراین شاخص ارزیابی باید با هدف مصرف هماهنگ باشد؛ برای مثال در موج گرما، حفظ تورژسانس و رشد مهمتر از تغییر رنگ برگ است.
نه لزوماً. استفاده همزمان از چند آمینواسید، جلبک و اسمومحافظ میتواند مخزن را غلیظ کند و هزینه را بالا ببرد، بدون اینکه پاسخ متناسبی ایجاد شود. اگر اگریسترن برای تنظیم اسمزی انتخاب شده، محصول دوم باید هدف متفاوت و مشخصی داشته باشد؛ مثلاً اصلاح یک کمبود واقعی، نه تکرار همان نقش.
در یک قطعه یا ردیف شاهد، مقدار ترک، توقف رشد، افت گل یا کیفیت میوه را با بخش تیمارشده مقایسه کنید. ثبت تاریخ تنش، دما، EC، آبیاری و نوبت مصرف کمک میکند بدانید محصول واقعاً در چه شرایطی ارزش اقتصادی داشته است. این روش بهتر از تکرار کورکورانه یک نسخه ثابت در هر فصل است.
| نکته تخصصی رویششاپ |
| ضدتنش موفق یعنی «کاهش خسارت در زمان درست»، نه صرفاً مصرف یک محصول. اگر زمان، آب، ریشه و شدت تنش ثبت شوند، اگریسترن را میتوان دقیقتر و اقتصادیتر در برنامه سالهای بعد قرار داد. |
انتظار منطقی از اگریسترن این است که گیاه در شرایط تنش افت کمتری در تورژسانس، فتوسنتز و رشد داشته باشد و پس از عبور از شرایط نامساعد سریعتر به روند طبیعی برگردد. در میوههای مستعد ترک نیز هدف کاهش ریسک است، نه حذف کامل ترک.
شدت پاسخ به نوع گیاه، مرحله رشد، شدت و مدت تنش، کیفیت آب، شوری، وضعیت ریشه و زمان مصرف وابسته است. بنابراین اثر محصول را با معیارهایی مثل یکنواختی رشد، حفظ سطح برگ، درصد ترک، سرعت بازیابی و کیفیت نهایی محصول ارزیابی کنید.
اگریسترن برای باغدار، گلخانهدار یا زارعی مناسب است که با موج گرما، کمآبی، شوری، سرمای قابل پیشبینی یا افت رشد بعد از تنش روبهروست و به یک اسمومحافظ غلیظ بر پایه گلیسین بتائین نیاز دارد. همچنین در باغهای میوه مستعد ترک، جایگاه مشخصی در دوره رسیدگی دارد.
اگر هدف شما تنظیم ضدتنش در کنار کل برنامه فصل است، ابتدا برنامههای کوددهی رویششاپ را برای محصول خود ببینید.
اگر هدف اصلی «تنظیم آب سلولی و تحمل تنش» است، اگریسترن انتخاب تخصصیتری است. اگر هدف «آمینواسید بسیار بالا» باشد، آمینواسیدهای غلیظ اولویت دارند؛ اگر هدف «رشد و ریشه و گلدهی چندمنظوره» باشد، جلبک دریایی گزینه متفاوتی است. انتخاب درست یعنی هر محصول را برای همان محدودیتی که طراحی شده استفاده کنیم.
اگریسترن پلاس یک محرک زیستی مایع ساخت LIDA اسپانیا با ۳۵٪ گلیسین بتائین، ۶٪ آمینواسید آزاد، ۶٫۵٪ نیتروژن کل و ۲۵٪ کربن آلی است. محور اصلی آن تنظیم اسمزی، حفظ تورژسانس، پایداری غشا و کمک به بازیابی گیاه در تنشهای گرما، خشکی، شوری و سرماست.
در سبزی و صیفی دوز عمومی ۱٫۵ تا ۲ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب، در انگور ۲ تا ۳ لیتر و در مرکبات ۲ لیتر در ۱۰۰۰ لیتر آب است. برای کاهش ترک میوه، دو نوبت در شروع رنگگیری و مرحله بعدی رسیدگی با ۲ تا ۳ لیتر در هکتار برنامهریزی میشود.
هنوز هیچ دیدگاهی برای این محصول ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکنید!